30/11/2012

Bedenkingen (frustraties) n.a.v. een interview over seksverslaving.

In de Humo van deze week (nr. 3769/48) staat er een interview met de Nederlandse ex-voetballer Andy van der Meijde naar aanleiding van zijn boek (uiteraard geschreven door een ghostwriter) Geen Genade. Zijn loopbaan is naar verluidt beëindigd door drugs, drank (ook een drug trouwens) en seks. Over dat laatste wil ik het uiteraard even hebben.

In het interview komt op een bepaald moment een uitspraak van de Nederlandse tv-presentator Jeroen Pauw ter sprake; hij had in een interview verklaard dat hij met meer dan tweehonder vrouwen geslapen had. Van der Meijde reageert daarop als volgt: "(...) als dat waar is, speelt hij in de Jupiler League en speelde ik in de Champions League (...)". Met andere woorden, hij heeft met nog meer vrouwen het bed gedeeld. Ter vergelijking: ik kom aan drie ... (maar het aantal keren dat ik mezelf bevredigd heb, is niet te tellen). Nu vind ik het op zich niet erg dat het er maar zo weinig zijn, maar toch ... Ik vraag me vooral af hoe ze het doen. Oké, als beroemdheid zal het al heel wat gemakkelijker zijn dan als nobele onbekende. Desalniettemin zijn er toch ook wat gewone mensen die erin slagen de ene na de andere partner te veroveren en zelfs zonder relatie (of juist zeker als ze geen relatie hebben) nooit lang zonder seks te zitten. Ter vergelijking: bij mij is het al van begin 2011 geleden en niet vrijwillig. Ik heb het hier (denk ik) mij al meermaals afgevraagd en ik doe het opnieuw: hoe pak je dat in hemelsnaam aan? Wat heb ik tijdens het opgroeien gemist?

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.